راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٦١ - بيان عذاب قبر
شخصى نزد او مىآيد كه از همه خوشبوتر و نيكروتر و لباسش فاخرتر است و مىگويد: مژده باد تو را به روح و ريحان و نعمتهاى بهشت و مقدم تو نيكوترين مقدم باد، به او مىگويد: تو كيستى، پاسخ مىدهد: من عمل شايسته تو هستم كه از دنيا به بهشت كوچ كردهام. او غسل دهنده خود را مىشناسد و حمل كنندهاش را سوگند مىدهد كه در حمل او شتاب كند، هنگامى كه وارد گورش مىكنند دو فرشته قبر با موهايى افراشته و گامهايى كه زمين را مىشكافد و آوازى همچون غرّش رعد و چشمانى مانند برق جهنده نزد او مىآيند و به او مىگويند: پروردگار تو كيست؟ و دين تو چيست؟ و پيامبر تو كيست؟ پاسخ مىدهد: الله پروردگار من و اسلام دين من محمّد پيامبر من است. به او مىگويند: خداوند تو را در آنچه دوست مىدارى و بدان خشنودى پايدار بدارد، و اين قول خداوند است كه فرموده است:
يُثَبِّتُ الله الَّذِينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ في الْحَياةِ الدُّنْيا وَ في الْآخِرَةِ«١» سپس قبر او را تا آن حدّ كه چشمش مىبيند وسعت مىدهند و پس از آن درى به سوى بهشت باز مىكنند و بعد از آن به او مىگويند: خوشحال و آسوده مانند جوان نازپرورده بخواب: چه خداوند مىفرمايد:
أَصْحابُ الْجَنَّةِ يَوْمَئِذٍ خَيْرٌ مُسْتَقَرًّا وَ أَحْسَنُ مَقِيلًا«٢».»
فرمود: «و هرگاه پروردگارش را دشمن باشد كسى نزد او مىآيد كه از همه خلق خدا بد شكلتر و بد لباستر و بد منظرتر و بدبوتر است. به او مىگويد: بشارت باد به تو: فَنُزُلٌ من حَمِيمٍ وَ تَصْلِيَةُ جَحِيمٍ«٣»، او غسل دهندهاش را مىشناسد و حمل كنندهاش را سوگند مىدهد كه از حمل او خوددارى كند. هنگامى كه به قبر در آمد دو فرشته امتحان كننده اهل قبور نزد او مىآيند كفن او را بيرون مىآورند. سپس به او مىگويند: پروردگار تو كيست؟ دين تو چيست؟ و پيامبرت كيست؟ مىگويد: نمىدانم، مىگويند: نه مىدانى و نه هدايت يافتهاى.
سپس با گرز آهنينى كه به همراه دارند ضربهاى بر او وارد مىكنند كه هر جاندارى جز جنّ و انس به فرياد در مىآيد. پس از آن درى به سوى آتش به روى او باز مىكنند و به او مىگويند:
به بدترين حال بخواب. او مانند نيزه كه آن را با سختى در قسمت آهنى ته آن فرو مىكنند در تنگى و سختى خواهد بود تا آن حدّ كه مغزش از ميان گوشت و ناخنهايش بيرون مىآيد، و خداوند مارها و كژدمها و جانوران گزنده و خزنده زمين را بر او چيره مىكند كه او را تا زمانى
«١» خداوند مردم مومن را به سخن ثابت در زندگى دنيا و در آخرت استوار مى دارد.
«٢» فرقان / ٢٤: بهشتيان رد آن روز قرار گاهشان از همه بهتر واستراحتگاهشان نيكوتر است .
«٣» واقعه / ٩٣: با آب جوشان از او پذيرايى مى شود و سرنوشت او ورود در آتش جهنم است .