پيامبر صلّى الله عليه و آله فرموده است: «پنج چيز به من داده شده كه پيش از من به كسى داده نشده است: يارى شده‌ام به رعب به اندازه مسافت يك ماه راه، غنايم برايم حلال شده است و پيش از من براى كسى حلال نبود، زمين برايم مسجد و خاكش برايم پاك قرار داده شده است، پس هر كسى از امّتم در هر جا كه ادراك نماز كند نماز بگزارد، و نيز شفاعت به من داده شده است، و نيز هر پيامبرى تنها به سوى قوم خود مبعوث شده است و من به سوى همه مردم برانگيخته شده‌ام»«١» و نيز فرموده است: «چون روز قيامت شود من پيشواى پيامبران و سخنگوى آنان بوده و بى هيچ فخرى صاحب شفاعت آنان خواهم بود»«٢».

و نيز: «من بدون هيچ فخرى سرور فرزندان آدم هستم، و نخستين كسى هستم كه زمين برايم شكافته مى‌شود، من نخستين شفاعت كننده و اوّلين كسى هستم كه شفاعت او پذيرفته مى‌شود، پرچم حمد در دست من است، آدم و كسانى كه پايين‌تر از اويند در زير آن قرار مى‌گيرند»«٣».

و نيز: «براى هر پيامبرى دعاى مستجابى است، من مى‌خواهم دعايم را براى شفاعت امّتم در روز قيامت ذخيره كنم»«٤».

ابن عبّاس گفته است: پيامبر خدا صلّى الله عليه و آله فرمود: « (در روز قيامت) براى پيامبران منبرهايى از زر نصب مى‌شود كه بر آنها مى‌نشينند، و من بر منبر خود نمى‌نشينم و در پيش روى پروردگارم ايستاده‌ام از بيم آن كه به بهشت فرستاده شوم و امّتم پس از من به همان حال بماند، پس مى‌گويم، اى پروردگار من! امّتم، خداوند مى‌فرمايد: اى محمّد مى‌خواهى با امّتت چه كنم؟ مى‌گويم: اى پروردگار من در حساب آنها تعجيل فرما و پيوسته شفاعت مى‌كنم، تا آنگاه كه به من براتهايى در رهايى افرادى داده مى‌شود كه به دوزخ فرستاده شده‌اند و آنها به حدّى است كه خازن دوزخ مى‌گويد: اى محمّد در امّت خود براى آتش خشم پروردگارت باقيمانده به جا نگذاشته‌اى»«٥».

پيامبر خدا صلّى الله عليه و آله فرموده است: «من در روز قيامت بيش از سنگ و كلوخ روى زمين از

«١» صحيح بخراى و مسلم و نسايى از حديث جابر به سند صحيح ؛ الجامع الصغير.

«٢» سنن ابن ماج ، شماره ٤٣١٤، از حديث ابى بن كعب از پدرش .

«٣» مسند احمد، ج ٣، ص ١٤٤، از حديث انس .

«٤» صحيح مسلم ، ج ١، ص ١٣٣، از حديث انس .

«٥» الاوسط طبرانى و ر سلسله سند آن محمد بن ثابت بنانى مى باشد كه ضعيف است ؛ المغنى .