لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً».
زيرا در روز رستاخيز تنها اعمال پاك و نيات خالص و ايمان صادق به درد مى‌خورد، نه امتيازات مادى اين جهان چنان كه در آيات ٨٨ و ٨٩ سوره «شعراء» آمده است: يَوْمَ لا يَنْفَعُ مالٌ وَ لا بَنُونَ* إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَليمٍ: «در آن روز نه ثروت سودى مى‌دهد و نه فرزندان* مگر آنها كه با قلب سليم در پيشگاه خدا حاضر شوند».
اما چرا در اين آيه از ميان امكانات مادى تنها اشاره به ثروت و فرزندان شده است؟
اين به خاطر آن است كه: مهمترين سرمايه‌هاى مادى:
يكى نيروى انسانى است كه به عنوان فرزندان ذكر شده.
و ديگرى سرمايه‌هاى اقتصادى مى‌باشد. و بقيه امكانات مادى از اين دو سرچشمه مى‌گيرند.
قرآن با صراحت مى‌گويد: امتيازهاى مالى، و قدرت جمعى، به تنهائى نمى‌تواند در برابر خداوند، امتيازى محسوب شود، و تكيه كردن بر آنها اشتباه است، مگر هنگامى كه در پرتو ايمان و نيت پاك در مسيرهاى صحيح به كار گرفته شوند در غير اين صورت «سرنوشت صاحبان آنها عذاب جاويدان خواهد بود» «وَ أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فيها خالِدُونَ».
***
در آيه بعد، به بذل و بخشش‌ها و انفاق‌هاى رياكارانه آنها اشاره شده و ضمن يك مثال جالب سرنوشت آن را تشريح كرده، مى‌فرمايد:
«مَثَل آنچه آنها در اين زندگى انفاق مى‌كنند، همانند باد سوزانى است كه به زراعت قومى بوزد- كه بر خود ستم كرده‌اند (و در غير محل يا وقت مناسب