هميشه در آن خواهند ماند، و همسرانى پاكيزه براى آنان خواهد بود، و آنان را در سايه‌هاى گسترده جاى مى‌دهيم» «وَ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الأَنْهارُ خالِدينَ فيها أَبَداً لَهُمْ فيها أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ نُدْخِلُهُمْ ظِلًّا ظَليلًا». «١»
***
نكته‌ها:
١- تفاوت «سوف» و «س»
از مطالب قابل توجهى كه از مقايسه اين دو آيه با هم استفاده مى‌شود، گسترش رحمت الهى و پيشى گرفتن رحمت او بر غضب او است؛ زيرا در آيه نخست وعده مجازات كافران را با كلمه «سوف» ذكر كرده، در حالى كه وعده پاداش افراد با ايمان در آيه دوم را با كلمه «س» (سَنُدْخِلُهُمْ) بيان نموده است و همان طور كه در ادبيات عربى گفته شده است: «سوف» معمولًا براى آينده دور و «س» براى آينده نزديك به كار مى‌رود، با اين كه مى‌دانيم هر دو آيه مربوط به عالم رستاخيز است، و مجازات بدكاران و پاداش نيكوكاران در آن جهان از نظر فاصله زمانى نسبت به ما يكسان است.
اين تفاوت تعبير، براى اين است كه: اشاره‌اى به سرعت و وسعت رحمت خدا و دورى و محدوديت خشم پروردگار بوده باشد، و اين مانند همان تعبيرى است كه در دعاها مى‌خوانيم: يا مَنْ سَبَقَتْ رَحْمَتُهُ غَضَبَهُ: «اى كسى كه رحمت تو بر غضبت پيشى گرفته است». «٢»
***