فوق‌العادگى افتاده است و ذكر كلمه «مُبَيِّنَةٍ» نيز آن را تأكيد مى‌كند.
سپس دستور معاشرت شايسته و رفتار انسانى مناسب با زنان را صارد مى‌كند، مى‌فرمايد: «با آنها به طور شايسته معاشرت كنيد» «وَ عاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ».
و به دنبال آن، اضافه مى‌كند: حتى اگر به جهاتى از همسران خود رضايت كامل نداشته باشيد و بر اثر امورى آنها در نظر شما ناخوشايند باشند، فوراً تصميم به جدائى و يا بد رفتارى نگيريد و تا آنجا كه در قدرت داريد مدارا كنيد؛ زيرا ممكن است شما در تشخيص خود گرفتار اشتباه شده باشيد، و آنچه را نمى‌پسنديد خداوند در آن خير، بركت و سود فراوانى قرار داده باشد، مى‌فرمايد:
«و اگر از آنها (به جهتى) كراهت داشتيد (فوراً تصميم به جدائى نگيريد) چه بسا چيزى خوشايند شما نباشد و خداوند خير فراوانى در آن قرار مى‌دهد» «فَإِنْ كَرِهْتُمُوهُنَّ فَعَسى‌ أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ يَجْعَلَ اللَّهُ فيهِ خَيْراً كَثيراً».
بنابراين، تا كارد به استخوان شما نرسد، سزاوار است معاشرت به معروف و رفتار شايسته را ترك نكنيد، به خصوص اين كه بسيار مى‌شود همسران درباره يكديگر گرفتار سوء ظن‌هاى بى دليل و حب و بغض‌هاى بى جهت مى‌گردند و قضاوت‌هاى آنها در اين حال، غالباً نادرست مى‌باشد، تا آنجا كه خوبى‌ها در نظرشان بدى و بدى‌ها در نظرشان خوبى جلوه مى‌كند، ولى با گذشت زمان و مدارا كردن، تدريجاً حقايق آشكار مى‌شود.
ضمناً بايد توجه داشت تعبير «خَيْراً كَثيراً» در آيه، مفهوم وسيعى دارد كه يكى از مصاديق روشن آن فرزندان صالح، با لياقت و ارزشمند است.
***