٣١ إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ نُدْخِلْكُمْ مُدْخَلًا كَريماً
ترجمه:
٣١- اگر از گناهان بزرگى كه از آن نهى مى‌شويد پرهيز كنيد، گناهان كوچك شما را مى‌پوشانيم؛ و شا را در جايگاه خوبى وارد مى‌سازيم.
تفسير:
گناهان كبيره و صغيره
اين آيه به كسانى كه از گناهان كبيره پرهيز مى‌كنند، بشارت مى‌دهد كه خداوند گناهان صغيره آنان را مى‌بخشد و اين پاداشى است كه به اين گونه افراد داده شده است، مى‌فرمايد: «اگر از گناهان بزرگى كه از آن نهى مى‌شويد پرهيز كنيد، گناهان كوچك شما را مى‌پوشانيم، و شما را در جايگاه خوبى وارد مى‌سازيم» «إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ نُدْخِلْكُمْ مُدْخَلًا كَريماً».
از تعبير «كبائر» و «سيئات» استفاده مى‌شود: گناهان بر دو دسته‌اند: دسته‌اى كه قرآن نام آنها را «كبيره» و دسته‌اى كه نام آنها را «سيئة» گذاشته است.
در آيه ٣٢ سوره «نجم» به جاى «سيئة» تعبير به «لَمَمْ» «١»
آمده است، و در آيه ٤٩ سوره «كهف» در برابر كبيره، «صغيره» را ذكر فرموده است، آنجا كه مى‌فرمايد: لا يُغادِرُ صَغِيْرَةً وَ لا كَبِيْرَةً الَّا أَحْصاها: «اين نامه عمل، هيچ گناه