د- بعضى از مفسران اهل تسنن معتقدند: منظور از اين كلمه، منحصراً خلفاى چهارگانه نخستين‌اند، «١» و غير آنها را شامل نمى‌شود، و بنابراين در اعصار ديگر، «اولى الامر» وجود خارجى نخواهد داشت.
ه- بعضى ديگر از مفسران، «اولوا الامر» را به معنى صحابه و ياران پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌دانند. ٢
و- احتمال ديگرى كه در تفسير «اولوا الامر» گفته شده، اين است كه:
منظور فرماندهان لشكر اسلامند. ٣
ز- همه مفسران شيعه در اين زمينه اتفاق نظر دارند كه منظور از «اولوا الامر»، امامان معصوم عليهم السلام مى‌باشند، ٤ كه رهبرى مادى و معنوى جامعه اسلامى، در تمام شئون زندگى از طرف خداوند و پيامبر صلى الله عليه و آله به آنها سپرده شده است، و غير آنها را شامل نمى‌شود.
البته كسانى كه از طرف آنها به مقامى منصوب شوند و پستى را در جامعه اسلامى به عهده بگيرند، با شرايط معينى اطاعت آنها لازم است نه به خاطر اين كه اولوا الامرند، بلكه به خاطر اين كه نمايندگان اولوا الامر مى‌باشند.
اكنون به بررسى تفاسير فوق به طور فشرده مى‌پردازيم:
شك نيست تفسير اول به هيچ وجه با مفهوم آيه و روح تعليمات اسلام سازگار نيست و ممكن نيست پيروى از هر حكومتى بدون قيد و شرط در رديف اطاعت خدا و پيامبر صلى الله عليه و آله باشد، و به همين دليل علاوه بر مفسران شيعه، مفسران بزرگ اهل تسنن نيز آن را نفى كرده‌اند.