براى نامگذارى خانه كعبه و محل آن به «بكّه» وجه ديگرى نيز گفته‌اند و آن اين كه: ماده مزبور به معنى از بين بردن نخوت و غرور آمده است، و چون در اين مركز بزرگ، همه تبعيضات برچيده مى‌شود و گردنكشان و مغروران همانند مردم عادى بايد به نيايش برخيزند و غرور آنها به اين وسيله درهم شكسته مى‌شود، به آن «بكّه» گفته شده است. «١»
***
٢- توسعه مسجد الحرام
از زمان پيامبر صلى الله عليه و آله به بعد، هر قدر مسلمانان فزونى مى‌يافتند و طبعاً زائران خانه خدا بيشتر مى‌شدند، مسجد الحرام از طرف خلفاى وقت توسعه داده مى‌شد.
در تفسير «عياشى» نقل شده كه در زمان «منصور»، خليفه عباسى، بر اثر كثرت حجاج مى‌خواستند مسجد الحرام را بار ديگر توسعه دهند.
منصور مردمى را كه در اطراف مسجد، خانه داشتند طلبيد، تا خانه آنها را خريدارى كند، ولى آنها به هيچ قيمتى حاضر به فروش نشدند.
منصور در بن‌بست سختى قرار گرفته بود (زيرا از يك طرف نمى‌خواست با اعمال زور خانه‌هاى آنها را خراب كند چون انعكاس خوبى نداشت و از طرف ديگر آنها حاضر به واگذارى خانه خود نبودند).
در اين باره از امام صادق عليه السلام سؤال كرد، امام فرمود: غمناك مباش! در اين باره دليل روشنى است كه مى‌توانى با آن استدلال كنى.
پرسيد: به كدام دليل؟