ديگران مى‌دانند- هر چند از نظر فكرى فوق العاده باشند- غالباً گرفتار اشتباهات خطرناك و دردناكى مى‌شوند.
از اين گذشته، استبداد رأى، شخصيت را در توده مردم مى‌كشد، افكار را متوقف مى‌سازد، و استعدادهاى آماده را نابود مى‌كند، و به اين ترتيب، بزرگ‌ترين سرمايه‌هاى انسانى يك ملت از دست مى‌رود.
به علاوه كسى كه در انجام كارهاى خود با ديگران مشورت مى‌كند، اگر مواجه با پيروزى شود كمتر مورد حسد واقع مى‌گردد؛ زيرا ديگران پيروزى وى را از خودشان مى‌دانند و معمولًا انسان نسبت به كارى كه خودش انجام داده حسد نمى‌ورزد.
و اگر احياناً مواجه با شكست گردد زبان اعتراض و ملامت و شماتت مردم بر او بسته است؛ زيرا كسى به نتيجه كار خودش اعتراض نمى‌كند، نه تنها اعتراض نخواهد كرد، بلكه دلسوزى و غمخوارى نيز خواهد نمود.
يكى ديگر از فوائد مشورت اين است كه: انسان ارزش شخصيت افراد و ميزان دوستى و دشمنى آنها را با خود درك خواهد كرد و اين شناسائى، راه را براى پيروزى او هموار مى‌كند و شايد مشورت‌هاى پيامبر صلى الله عليه و آله با آن قدرت فكرى و فوق‌العاده‌اى كه در حضرتش وجود داشت، به خاطر مجموع اين جهات بوده است.
در اخبار اسلامى تأكيد زيادى روى مشاوره شده است: در حديثى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله آمده كه فرمود: ما شَقى‌ عَبْدٌ قَطُّ بِمَشْوِرَةٍ وَ لا سَعَدَ بِاسْتِغْناءِ رَأْىٍ: «هيچ كس هرگز با مشورت بدبخت و با استبداد رأى، خوشبخت نشده است». «١»