تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٢
شهيدان بعد از كشته شدن دريافت مىكنند «آنها از دو جهت خوشحال و مسرور مىشوند: نخست از اين جهت كه نعمتهاى خداوند را دريافت مىدارند، نه تنها نعمتهاى او، بلكه فضل او كه همان افزايش و تكرار نعمت است نيز شامل حال آنها مىشود» «يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ».
ديگر اين كه: «آنها مىبينند خدا پاداش مؤمنان را ضايع نمىكند» «وَ أَنَّ اللَّهَ لا يُضيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنينَ» نه پاداش شهيدان و نه پاداش مجاهدان راستينى كه شربت شهادت ننوشيدند.
در حقيقت آنچه را قبلًا شنيده بودند در آنجا آشكار مىبينند.
***
نكتهها:
١- شاهدى بر بقاى روح
از جمله آيات قرآن كه با صراحت، دلالت بر بقاى روح دارد، آيات فوق است كه درباره حيات شهيدان بعد از مرگ مىباشد، و اين كه بعضى احتمال دادهاند:
مراد از حيات، معنى مجازى آن است و منظور باقى ماندن آثار زحمات و نام و نشان آنها است، بسيار از معنى آيه دور است و با هيچ يك از جملههاى آيات فوق، اعم از دريافت روزى و سرور آنها از جهات مختلف، سازگار نمىباشد. به علاوه آيات فوق، دليل روشنى بر مسأله برزخ و نعمتهاى برزخى است كه شرح آن در ذيل آيه شريفه: «وَ مِنْ وَرائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ» به خواست خدا خواهد آمد. «١»
***