تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٣
و آميخته با توهينى دارد» «وَ لَهُ عَذابٌ مُهينٌ».
در واقع در جمله قبل، جنبه جسمانى مجازات الهى منعكس شده بود، و در اين جمله كه مسأله اهانت به ميان آمده، به جنبه روحانى آن اشاره مىكند.
***
نكتهها:
١- امتيازات قانون ارث اسلامى:
در قوانين عموماً و در قانون ارث اسلامى به خصوص، مزايائى وجود دارد كه ذيلًا به قسمتى از آنها اشاره مىشود:
الف- در نظام ارث اسلامى هيچ يك از بستگان متوفى با توجه به سلسله، مراتب، از ارث محروم نمىشوند، و آنچه در ميان اعراب جاهلى يا پارهاى از كشورها معمول بود كه زنان و يا كودكان را به خاطر عدم توانائى بر حمل اسلحه و شركت در ميدان جنگ از ارث محروم مىكردند و ثروت متوفى را به افراد دورتر مىدادند، در اسلام وجود ندارد، و تمام افراد به نسبت ارتباطى كه با متوفى دارند مشمول قوانين ارث هستند.
ب- اين قانون به نيازهاى فطرى و مشروع انسان پاسخ مثبت مىدهد؛ زيرا افراد بشر همواره مايلند حاصل دسترنج خود را در دست كسانى ببينند كه پاره تن آنها محسوب مىشوند و حيات آنها در حقيقت ادامه حيات و زندگى خود آنان مىباشد.
لذا مىبينيم در اين قانون، سهم فرزندان از همه بيشتر است، و در عين حال پدر و مادر و ساير بستگان نيز به نوبه خود سهم قابل ملاحظه دارند.
ج- اين قانون، افراد را به تلاش و كوشش بيشتر در راه توليد ثروت و گردش چرخهاى اقتصادى تشويق مىكند؛ زيرا وقتى انسان حاصل زحمات