٤٤ أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذينَ أُوتُوا نَصيباً مِنَ الْكِتابِ يَشْتَرُونَ الضَّلالَةَ وَ يُريدُونَ أَنْ تَضِلُّوا السَّبيلَ
٤٥ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِأَعْدائِكُمْ وَ كَفى‌ بِاللَّهِ وَلِيّاً وَ كَفى‌ بِاللَّهِ نَصيراً
ترجمه:
٤٤- آيا نديدى كسانى را كه بهره‌اى از كتاب (خدا) به آنها داده شده است، (به جاى اين كه از آن، براى هدايت خود و ديگران استفاده كنند، براى خويش) گمراهى مى‌خرند، و مى‌خواهند شما نيز گمراه شويد؟!
٤٥- خدا به دشمنان شما آگاه‌تر است؛ (ولى آنها زيانى به شما نمى‌رسانند) و كافى است كه خدا ولىّ شما باشد؛ و كافى است كه خدا ياور شما باشد.
تفسير:
خريد گمراهى
در نخستين آيه از آيات فوق، اشاره به گروهى از كفار اهل كتاب مى‌كند، كه خريدار ضلالت و گمراهى بودند و با تعبيرى كه حاكى از تعجب است، پيامبر را مخاطب ساخته، مى‌فرمايد: «آيا نديدى كسانى را كه بهره‌اى از كتاب (خدا) به آنها داده شده بود (به جاى اين كه از آن، براى هدايت خود و ديگران استفاده كنند، براى خويش) گمراهى مى‌خرند، و مى‌خواهند شما نيز گمراه شويد»؟ «أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذينَ أُوتُوا نَصيباً مِنَ الْكِتابِ يَشْتَرُونَ الضَّلالَةَ وَ يُريدُونَ أَنْ تَضِلُّوا السَّبيلَ».
و به اين ترتيب، آنچه وسيله هدايت خود و ديگران بود بر اثر سوء نياتشان