دهيم و مشمول اين آيه نشويم، آيه مورد بحث نازل شد و رسول خدا صلى الله عليه و آله به آنها اعلام فرمود.
باز نوشتند: ما خوف آن را داريم كه تحت عنوان «مشيت» (لِمَنْ يَشاءُ) قرار نگيريم، در اينجا آيه «يا عِبادِىَ الَّذِيْنَ أَسْرَفُوا عَلى‌ أَنْفُسِهِم‌ لاتَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ انَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيْعاً» نازل شد و رسول خدا صلى الله عليه و آله پيام فرستاد.
«وحشى» و تمام اصحابش مسلمان شدند و به خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله رسيدند، پيامبر آنها را پذيرفت، سپس از «وحشى» چگونگى شهادت «حمزه» را پرسيد، و پس از توضيح، خطاب به «وحشى» فرمود: به جائى برو كه از ديد من پنهان باشى (غَيِّبْ شَخْصَكَ عَنِّى).
«وحشى» به «شام» رفت و در همانجا از دنيا رفت. «١»
تفسير:
اميدبخش‌ترين آيات قرآن
از آنجا كه اهل كتاب، هر كدام به نوعى از عقيده شرك‌آميز برخوردار بودند، مى‌توان گفت: اين آيه به دنبال آيه قبل، سومين تهديدى است نسبت به آنها، لذا صريحاً اعلام مى‌كند: ممكن است همه گناهان مورد عفو و بخشش واقع شوند، ولى «شرك» به هيچ وجه بخشوده نمى‌شود، مگر اين كه از آن دست بردارند، توبه كنند و موحد شوند، و به عبارت ديگر هيچ گناهى به تنهائى ايمان را از بين نمى‌برد همان طور كه هيچ عمل صالحى با شرك، انسان را نجات نمى‌بخشد،