تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥٦
مىماند كه: مىگوئيم اگر انسان از مواد سمى خطرناك پرهيز كند و مزاج سالمى داشته باشد مىتواند آثار نامطلوب بعضى از غذاهاى نامناسب را به واسطه سلامت مزاج از بين ببرد.
و يا به تعبير ديگر: بخشش گناهان صغيره يك نوع «پاداش معنوى» براى تاركان گناهان كبيره است، و اين خود اثر تشويق كنندهاى براى ترك كبائر دارد.
***
٢- تبديل صغيره به كبيره
نكته مهمى كه در اينجا بايد به آن توجه داشت اين است كه گناهان صغيره، طبق آنچه از قرآن و روايات اسلامى استفاده مىشود در چند مورد تبديل به كبيره مىگردند:
الف- تكرار صغائر
تكرار گناه، صغائر را به كبائر تبديل مىكند، همان طور كه از امام صادق عليه السلام نقل شده كه فرمود: لا صَغِيْرَةَ مَعَ الاصْرارِ: «هيچ گناهى با تكرار، صغيره نيست». «١»
ب- تحقير گناه
در صورتى كه گناه را كوچك بشمرد و تحقير كند، تبديل به كبيره مىشود، چنان كه در «نهج البلاغه» مىخوانيم: أَشَدُّ الذُّنُوبِ مَا اسْتَهانَ بِهِ صاحِبُهُ: «شديدترين گناهان آن است كه مرتكبش آن را كوچك بشمرد». «٢»
ج- طغيان و گردنكشى
در صورتى كه از روى طغيان و تكبر و گردنكشى در برابر فرمان پروردگار انجام شود، تبديل به كبيره مىشود، اين موضوع را از آيات مختلفى اجمالًا