تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٦
افراد بشر است؛ زيرا «خداوند از مصالح بندگان آگاه و در قانونگذارى خود حكيم است» «إِنَّ اللَّهَ كانَ عَليماً حَكيماً».
***
نكتهها:
١- ازدواج موقت در اسلام
از آنجا كه موضوع ازدواج موقت از مباحث مهم تفسيرى و فقهى و اجتماعى است، لازم است از جهات ذيل مورد بررسى قرار گيرد:
الف- قرائنى كه در آيه فوق وجود دارد، دلالت آن را بر ازدواج موقت تأكيد مىكند.
ب- ازدواج موقت در عصر پيامبر صلى الله عليه و آله بوده و بعداً نسخ نشده است.
ج- ضرورت اجتماعى اين نوع ازدواج.
د- پاسخ به پارهاى از اشكالات.
درباره قسمت اول بايد توجه داشت:
اولًا- كلمه «متعه» كه «اسْتَمْتَعْتُمْ» از آن گرفته شده است، در اسلام به معنى ازدواج موقت است، و به اصطلاح در اين باره حقيقت شرعيه مىباشد، گواه بر آن اين است كه اين كلمه (متعه) با همين معنى در روايات پيامبر صلى الله عليه و آله و كلمات صحابه مكرر به كار برده شده است. «١»
ثانياً- اگر اين كلمه به معنى مزبور نباشد، بايد به معنى لغوى آن يعنى «بهرهگيرى» تفسير شود، و در نتيجه معنى آيه چنين خواهد شد: «اگر از زنان دائم بهره گرفتيد مهر آنها را بپردازيد». در حالى كه مىدانيم پرداختن مهر مشروط به