٤٠ إِنَّ اللَّهَ لا يَظْلِمُ مِثْقالَ ذَرَّةٍ وَ إِنْ تَكُ حَسَنَةً يُضاعِفْها وَ يُؤْتِ مِنْ لَدُنْهُ أَجْراً عَظيماً
ترجمه:
٤٠- خداوند (حتى) به اندازه سنگينى ذره‌اى ستم نمى‌كند؛ و اگر كار نيكى باشد، آن را دو چندان مى‌سازد؛ و از نزد خود، پاداش عظيمى (در برابر آن) مى‌دهد.
تفسير:
خدا حسنات را مضاعف مى‌كند
اين آيه، به افراد بى ايمان و بخيل كه حال آنها در آيات قبل گذشت، مى‌فرمايد: «خداوند حتى به اندازه سنگينى ذره‌اى ستم نمى‌كند» «إِنَّ اللَّهَ لا يَظْلِمُ مِثْقالَ ذَرَّةٍ».
«ذرّة» در اصل، به معنى مورچه‌هاى بسيار كوچكى است كه به زحمت ديده مى‌شوند.
و بعضى گفته‌اند: در اصل، اجزاء فوق العاده كوچكى از غبار است كه در هوا معلق است، كه به هنگام تابش آفتاب از روزنه كوچكى به نقاط تاريك، قابل مشاهده است.
و نيز گفته‌اند: اگر انسان دست خود را روى خاك و مانند آن بگذارد و سپس به دست خود بدمد، اجزائى كه در هوا پراكنده مى‌شود، هر يك ذره ناميده مى‌شود.
ولى تدريجاً به هر چيز كوچكى ذره گفته شده است، و امروز به «اتم» كه