تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٢
١٣٣ وَ سارِعُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقينَ
ترجمه:
١٣٣- و شتاب كنيد براى رسيدن به آمرزش پروردگارتان؛ و بهشتى كه وسعت آن، آسمانها و زمين است؛ و براى پرهيزگاران آماده شده است.
تفسير:
مسابقه در مسير سعادت
به دنبال آيات گذشته كه بدكاران را تهديد به مجازات آتش، و نيكوكاران را تشويق به رحمت الهى مىكرد، در اين آيه كوشش و تلاش نيكوكاران را تشبيه به يك مسابقه معنوى كرده كه هدف نهائى آن آمرزش الهى و نعمتهاى جاويدان بهشت است، مىفرمايد: «براى رسيدن به آمرزش پروردگارتان بر يكديگر سبقت بگيريد» «وَ سارِعُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ».
«سارِعُوا» از «مسارعت» به معنى كوشش و تلاش دو يا چند نفر براى پيشى گرفتن از يكديگر در رسيدن به يك هدف است، كه در كارهاى نيك، قابل ستايش، و در كارهاى بد، نكوهيده است.
در حقيقت قرآن در اينجا از يك نكته روانى استفاده كرده، و آن اين كه انسان براى انجام دادن يك كار اگر تنها باشد معمولًا كار را بدون سرعت و به طور عادى شروع و انجام مىدهد، ولى اگر جنبه مسابقه به خود بگيرد، آن هم مسابقهاى كه جائزه باارزشى براى آن تعيين شده، تمام نيرو و انرژى خود را به