تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٦٧
على عليه السلام فرمود: همانهائى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در موارد مختلف و در خطبه روز آخر عمرش از آنها ياد كرده، فرمود: انِّى تَرَكْتُ فِيْكُمْ أَمْرَيْنِ لَنْ تَضِلُّوا بَعْدِى انْ تَمَسَّكْتُمْ بِهِما كِتابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِى أَهْلَ بَيْتِى:
«من در ميان شما دو چيز بيادگار گذاشتم، كه اگر دست به دامن آنها بزنيد، هرگز بعد از من گمراه نخواهيد شد، كتاب خدا و خاندانم». «١»
د- و نيز همان دانشمند در كتاب «ينابيع المودة» مىنويسد: صاحب كتاب «مناقب» از تفسير «مجاهد» نقل كرده كه: اين آيه درباره على عليه السلام نازل شده است. «٢»
ه- روايات متعددى در منابع شيعه، مانند كتاب «كافى» و تفسير «عياشى» و كتب «صدوق» و غير آن نقل شده كه: همگى گواهى مىدهند: منظور از «اولوا الامر» ائمه معصومين عليهم السلام مىباشند و حتى در بعضى از آنها نام امامان يك، يك صريحاً ذكر شده است. «٣»
***