مورد اعتماد نباشد». «١»
از اين روايات برمى‌آيد كه «سفيه» معنى وسيعى دارد و از سپردن اموال عمومى و خصوصى به آنها نهى شده است، منتها اين نهى در بعضى از موارد به عنوان تحريم است و در پاره‌اى از موارد كه درجه سفاهت شديد نيست، به معنى كراهت است.
در اينجا يك سؤال پيش مى‌آيد و آن اين كه: اگر آيه در مورد اموال يتيمان است، چرا أَمْوالَكُمْ: «ثروت‌هاى شما» گفته شده، نه أَمْوالَهُمْ: «ثروت‌هاى آنها»؟
ممكن است نكته اين تعبير بيان اين مسأله مهم اجتماعى و اقتصادى باشد، كه اسلام همه افراد جامعه را يكى مى‌داند، به طوريكه مصلحت و منفعت يك فرد نمى‌تواند از منافع ديگر آن جدا باشد.
همچنين زيان يك فرد عين زيان يك جامعه است.
بنابراين، به خاطر همين موضوع به جاى «ضمير غائب»، «ضمير مخاطب» قرار داده شده، يعنى اين اموال در حقيقت فقط متعلق به ايتام نيست، بلكه به شما هم مربوط است، و اگر زيانى به آن متوجه شود به طور غير مستقيم متوجه شما شده است، لذا در نگهدارى آن بايد مراقبت كامل داشته باشيد.
درباره اين تعبير، تفسير ديگرى نيز هست و آن اين كه: مقصود از «أَمْوالَكُمْ» اموال خود سرپرستان است نه اموال يتيمان، يعنى اگر شما مى‌خواهيد