٩ وَ لْيَخْشَ الَّذينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعافاً خافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ وَ لْيَقُولُوا قَوْلًا سَديداً
ترجمه:
٩- كسانى كه اگر فرزندان ناتوانى از خود به يادگار بگذارند از آينده آنان مى‌ترسند، بايد (از ستم درباره يتيمان مردم) بترسند! از (مخالفت) خدا بپرهيزند، و سخنى استوار بگويند.
تفسير:
جلب عواطف به سوى يتيمان
قرآن براى برانگيختن عواطف مردم در برابر وضع يتيمان، اشاره به حقيقتى مى‌كند كه گاهى مردم از آن غافل مى‌شوند، و آن اين كه: شما با يتيمان مردم همانگونه رفتار كنيد كه دوست مى‌داريد با يتيمان شما در آينده رفتار نمايند.
منظره كودكان بى پناه، و اطفال بى‌سرپرست خود را كه تحت سرپرستى انسانى سنگدل و خائن قرار گرفته كه نه به احساسات آنها پاسخ مثبت مى‌دهد، و نه در اموال آنها رعايت عدالت مى‌كند، در نظر بگيريد، اين منظره دردناك چه اندازه شما را ناراحت مى‌كند؟ و چقدر به آينده فرزندان خود علاقه‌منديد؟ همان اندازه نسبت به فرزندان و يتيمان ديگران علاقه‌مند باشيد، و از ناراحتى آنها ناراحت شويد.
بنابراين، مفهوم آيه چنين است: «آنها كه از وضع آينده فرزندان خود مى‌ترسند، بايد از خيانت درباره يتيمان و آزار آنها بترسند» «وَ لْيَخْشَ الَّذينَ لَوْ