تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨١
اسلام گرويدهاند! اگر آنها افراد درستى بودند آئين نياكان خود را ترك نمىگفتند و به ملت يهود خيانت نمىكردند، آيات فوق نازل شد و از اين دسته دفاع كرد. «١»
تفسير:
روح حقجوئى اسلام
به دنبال مذمتهاى شديدى كه در آيات گذشته از قوم يهود به عمل آمد، قرآن در اين آيه، براى رعايت عدالت و احترام به حقوق افراد شايسته، و اعلام اين حقيقت كه همه آنها را نمىتوان با يك چشم نگاه كرد، مىگويد: «اهل كتاب همه يكسان نيستند، در برابر افراد تبهكار، كسانى در ميان آنها يافت مىشوند كه در اطاعت خداوند و قيام بر ايمان ثابت قدمند» «لَيْسُوا سَواءً مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ أُمَّةٌ قائِمَةٌ».
صفت ديگر آنها اين است كه: «پيوسته در دل شب آيات خدا را تلاوت مىكنند» «يَتْلُونَ آياتِ اللَّهِ آناءَ اللَّيْلِ». «٢»
و در پايان آيه از خضوع آنها ياد مىكند و مىفرمايد: «و در برابر عظمت پروردگار به سجده مىافتند» «وَ هُمْ يَسْجُدُونَ».
***
و در آيه بعد، اضافه مىكند: «به خدا و روز رستاخيز ايمان دارند» «يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الآْخِرِ».
«و به وظيفه امر به معروف و نهى از منكر قيام مىكنند» «وَ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ».