در آيه بعد، مجدداً روى حكم تقوا تأكيد كرده، مى‌گويد: «و از آتشى بپرهيزيد كه براى كافران آماده شده است» «وَ اتَّقُوا النَّارَ الَّتي‌ أُعِدَّتْ لِلْكافِرينَ».
از تعبير «كافران» استفاده مى‌شود اصولًا رباخوارى با روح ايمان سازگار نيست و رباخواران از آتشى كه در انتظار كافران است سهمى دارند!
و نيز استفاده مى‌شود آتش دوزخ اصولًا براى كافران آماده شده و گناهكاران و عاصيان به همان مقدار كه شباهت و هماهنگى با كافران دارند سهمى از آن خواهند داشت.
***
در سومين آيه تهديد آيه سابق را با تشويقى براى مطيعان و فرمانبرداران تكميل مى‌نمايد، مى‌فرمايد: «فرمان خدا و پيامبر را اطاعت كنيد و رباخوارى را ترك گوئيد تا مشمول رحمت الهى شويد» «وَ أَطيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ».
***
نكته:
چگونگى پيوند آيات قرآن
آيات گذشته- چنان كه دانستيم- درباره «غزوه احد» و حوادث مربوط به آن، و درس‌هاى گوناگونى است كه مسلمانان از آن حادثه فرا گرفتند، ولى سه آيه‌اى كه تفسير آن گذشت و شش آيه بعد، محتوى يك سلسله برنامه‌هاى اقتصادى، اجتماعى و تربيتى است، و پس از اين نُه آيه، مجدداً حوادث مربوط به جنگ احد عنوان مى‌گردد.
اين طرز بيان ممكن است براى بعضى مايه تعجب گردد، ولى با توجه به يك اصل اساسى حقيقت امر روشن مى‌شود، و آن اين كه: