تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٩٦
٤١ فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهيدٍ وَ جِئْنا بِكَ عَلى هؤُلاءِ شَهيداً
٤٢ يَوْمَئِذٍ يَوَدُّ الَّذينَ كَفَرُوا وَ عَصَوُا الرَّسُولَ لَوْ تُسَوَّى بِهِمُ الأَرْضُ وَ لا يَكْتُمُونَ اللَّهَ حَديثاً
ترجمه:
٤١- حال آنها چگونه است آن روزى كه از هر امتى، شاهد و گواهى (بر اعمالشان) مىآوريم، و تو را نيز بر آنان گواه خواهيم آورد؟!
٤٢- در آن روز، آنها كه كافر شدند و با پيامبر به مخالفت برخاستند، آرزو مىكنند كه اى كاش (خاك بودند و) خاك آنها با زمينهاى اطراف يكسان مىشد. در آن روز، سخنى را نمىتوانند از خدا پنهان كنند.
تفسير:
گواهان رستاخيز
در تعقيب آيات گذشته كه در مورد مجازاتها و پاداشهاى بدكاران و نيكوكاران بود، اين آيه به مسأله شهود و گواهان رستاخيز اشاره كرده، مىگويد:
«حال اين افراد چگونه خواهد بود آن روز كه براى هر امتى گواهى بر اعمال آنها مىآوريم و تو را گواه اينها قرار خواهيم داد» «فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهيدٍ وَ جِئْنا بِكَ عَلى هؤُلاءِ شَهيداً».
و به اين ترتيب، علاوه بر گواهى اعضاى پيكر آدمى، و گواهى زمينى كه بر آن زيست كرده، و گواهى فرشتگان خدا بر اعمال او، هر پيامبرى نيز گواه اعمال امت خويش است، و پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله كه آخرين و بزرگترين پيامبر الهى است