آنها را عريان و آشكار در اختيار مردم بگذارند، تا به روشنى همه توده‌ها از آن آگاه گردند، و به روح و جان آنها برسند، و آنها كه در تبيين، توضيح، تفسير و روشن ساختن مسلمانان كوتاهى كنند، مشمول همان سرنوشتى هستند كه خداوند در اين آيه و مانند آن براى علماى يهود بيان كرده است.
از پيغمبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله نقل شده: مَنْ كَتَمَ عِلْماً عَنْ أَهْلِهِ أُلْجِمَ يَوْمَ الْقِيامَةِ بِلِجامٍ مِنْ نارٍ: «هر كس كه علم و دانشى را از آنها كه اهل آن هستند (و نياز به آن دارند) كتمان كند خداوند در روز رستاخيز، دهنه‌اى از آتش به دهان او مى‌زند». «١»
«حسن بن عمار» مى‌گويد: روزى نزد «زهرى» رفتم- بعد از آن كه نقل حديث را براى مردم ترك گفته بود- و به او گفتم: احاديثى كه شنيده‌اى براى من بازگو، به من گفت: مگر تو نمى‌دانى كه من ديگر براى كسى حديث نقل نمى‌كنم! گفتم: به هر حال، يا تو براى من حديث بگو يا من براى تو حديث نقل مى‌كنم، گفت: تو حديث بگو!
گفتم: از على عليه السلام نقل شده كه مى‌فرمود: ما أَخَذَ اللَّهُ عَلى‌ أَهْلِ الْجَهْلِ أَنْ يَتَعَلَّمُوا حَتّى‌ أَخَذَ عَلى‌ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنْ يُعَلِّمُوا: «خداوند از افراد نادان پيمان نگرفته كه دنبال علم و دانش بروند، مگر اين كه قبل از آن از علماء و دانشمندان پيمان گرفته است كه به آنها علم بياموزند»! «٢»
هنگامى كه اين حديث تكان دهنده را براى او خواندم، سكوت خود را شكست و گفت: اكنون بشنو تا براى تو بگويم و در همان مجلس، چهل حديث