تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣٢
٢- و در حديث ديگرى در كتاب «موطّأ» مالك و «سنن كبرا» ى بيهقى از «عروة بن زبير» نقل شده كه: زنى به نام «خوله بنت حكيم» در زمان «عمر» بر او وارد شد و خبر داد كه يكى از مسلمانان به نام «ربيعة بن اميه» اقدام به متعه كرده است.
او گفت: اگر قبلًا از اين كار نهى كرده بودم، او را سنگسار مىكردم (ولى از هم اكنون از آن جلوگيرى مىكنم!). «١»
در كتاب «بداية المجتهد» تأليف «ابن رشد اندلسى» نيز مىخوانيم: «جابر ابن عبداللَّه انصارى» مىگفت: «ازدواج موقت در ميان ما در عهد پيامبر صلى الله عليه و آله و در خلافت ابوبكر و نيمى از خلافت عمر، معمول بود سپس عمر از آن نهى كرد». «٢»
مشكل ديگر اين كه: رواياتى كه حكايت از نسخ اين حكم در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله مىكند، بسيار پريشان و ضد و نقيضند.
بعضى مىگويد: در جنگ خيبر نسخ شده.
بعضى ديگر در روز فتح «مكّه».
بعضى در جنگ تبوك.
و بعضى در جنگ اوطاس، و مانند آن.
بنابراين، به نظر مىرسد: روايات نسخ، همه مجعول بوده باشد، كه اين همه با يكديگر تناقض دارند.