تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٧
١٠ إِنَّ الَّذينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ في بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعيراً
ترجمه:
١٠- كسانى كه اموال يتيمان را به ظلم و ستم مىخورند، (در حقيقت،) تنها آتش مىخورند؛ و به زودى در شعلههاى آتش (دوزخ) مىسوزند.
تفسير:
چهره باطنى اعمال ما
در آغاز سوره گفتيم آيات اين سوره به منظور پىريزى يك اجتماع سالم نازل شده، و به همين دليل، قبلًا رسوبات دوران جاهليت و خلافكارىهاى آن زمان را كه در دل بعضى از تازه مسلمانها وجود داشت، از ميان مىبرد تا زمينه براى يك اجتماع سالم فراهم آورد.
چه عمل زشتى بدتر از خوردن مال يتيمان است؟! لذا در آغاز اين سوره، تعبيرات شديدى پيرامون تصرفهاى ناروا در اموال يتيمان ديده مىشود كه صريحترين آنها آيه فوق است.
اين آيه مىگويد: «كسانى كه اموال يتيمان را به نا حق تصرف مىكنند و مىخورند، (در حقيقت) تنها آتش مىخورند» «إِنَّ الَّذينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ في بُطُونِهِمْ ناراً».
نظير اين تعبير در سراسر قرآن مجيد، تنها در يك مورد ديگر ديده مىشود، و آن درباره كسانى است كه با كتمان حقايق و تحريف آيات الهى، منافعى به-