تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٣٤
«بتپرستان» و يا حاميان بت است كه به عنوان سخنگوى بتها، مطالبى را از قول بتها نقل كرده و به دروغ به آنها مىبستند، تا مردم را فريب دهند. «١»
و اين معنى با آنچه در شأن نزول و تفسير آيه گفته شد سازگارتر است؛ زيرا يهود، هم در برابر بتها سجده كردند و هم در برابر بتپرستان تسليم شدند.
***
سپس در آيه بعد، سرنوشت اين گونه سازشكاران را بيان كرده مىفرمايد:
«آنها كسانى هستند كه خدا آنان را از رحمت خود دور ساخته و كسى كه خدا او را از رحمت خويش دور كند، هيچ ياورى براى او نخواهى يافت» «أُولئِكَ الَّذينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ وَ مَنْ يَلْعَنِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ نَصيراً».
همان طور كه اين آيه مىگويد، يهود از سازشكارىهاى ننگين نتيجهاى نبردند و سرانجام با ناكامى گرفتار شكست شدند و پيشبينى قرآن درباره آنها به حقيقت پيوست.
يادآورى اين نكته لازم است كه: آيات فوق، گرچه درباره جمعيت خاصى نازل شده ولى مسلماً اختصاصى به آنها ندارد و تمام افراد سازشكار را كه براى نيل به مقاصد پست، شخصيت و حيثيت خود و حتى ايمان و اعتقاد خويش را قربانى مىكنند، شامل مىشود.
اين گونه سازشكاران در دنيا و آخرت از رحمت خداوند دورند و غالباً با شكست مواجه مىشوند.
جالب توجه اين كه: روحيه ناپسند فوق در اين قوم هنوز هم به شدت باقى است، و مىبينيم براى رسيدن به اهداف خود، از هيچ گونه سازشكارى در تحت هر شرائطى روىگردان نيستند، و به همين دليل گرفتار شكستها در طول تاريخ