تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٥
را تهديد كردند كه: چرا آئين پدران و نياكان خود را ترك گفته و اسلام آوردهاند؟
آيات فوق به عنوان دلدارى و بشارت به آنها و ساير مسلمانان نازل گرديد. «١»
تفسير:
دشمنان زيانى نمىرسانند
اين آيه به مسلمانانى كه از طرف قوم كافر خود تحت فشار قرار گرفته بودند و آنها را به خاطر پذيرفتن اسلام، نكوهش و احياناً تهديد مىكردند، بشارت مىدهد كه مخالفان هرگز نمىتوانند زيانى به آنان برسانند، و زيان آنها بسيار جزئى و كم اثر خواهد بود، و از بدگوئى زبانى و مانند آن تجاوز نمىكند.
اين دو آيه در حقيقت متضمن چند پيشگوئى و بشارت مهم به مسلمانان است كه همه آنها در زمان پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله واقع شد.
نخست مىفرمايد: «اهل كتاب هيچ گاه نمىتوانند ضرر مهمى به شما (مسلمانان) برسانند، و زيانهاى آنها جزئى و زودگذر و دير پاى است» «لَنْ يَضُرُّوكُمْ إِلَّا أَذىً».
و مىافزايد: «هر گاه در جنگ با شما رو به رو شوند، سرانجام شكست خواهند خورد و پيروزى نهائى از آن شما مسلمانان است و كسى به حمايت از آنان بر نخواهد خاست» «وَ إِنْ يُقاتِلُوكُمْ يُوَلُّوكُمُ الأَدْبارَ ثُمَّ لا يُنْصَرُونَ».
***
در آيه بعد مىفرمايد: آنها هيچ گاه روى پاى خود نمىايستند، «مهر ذلت بر آنان خورده است و همواره ذليل و بيچاره خواهند بود، هر كجا كه باشند»