تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٤
هر كجا قرآن در ترساندن از چيزى زياد اصرار نموده اشاره به وقوع و پيدايش آن مىباشد.
پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله نيز اين پيشبينى را قبلا كرد و صريحاً به مسلمانان خبر داد كه: «قوم يهود بعد از موسى ٧١ فرقه شدند و مسيحيان ٧٢ فرقه و امت من بعد از من ٧٣ فرقه خواهند شد». «١»
ظاهراً عدد ٧٠ اشاره به كثرت است و به اصطلاح «عدد تكثيرى» است نه «شمارشى» يعنى در ميان يهود يك طايفه بر حق بودند و «طوائف زيادى» بر باطل، در ميان مسيحيان طوائف باطل فزونى گرفتند و حق همچنان در يك طايفه بود، و در ميان مسلمانان اختلافات باز هم فزونى خواهد گرفت.
طبق آنچه قرآن مجيد اشاره كرده و پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله نيز خبر داده بود مسلمانان بعد از وفات او از طريق مستقيم- كه يك راه بيش نبود- منحرف شدند در عقايد مذهبى و حتى در خودِ دين پراكنده گشتند و به تكفير يكديگر پرداختند، تا آنجا كه در ميان آنان، گاه شمشير، و گاه سب و لعن حكومت مىكرد.
كار به جائى كشيد كه بعضى از مسلمانان، جان و مال همديگر را حلال مىدانستند و حتى به قدرى ميان آنان عداوت و دشمنى ايجاد شده بود كه بعضى حاضر مىشدند به كفار بپيوندند و با برادران دينى خود جنگ كنند!.
بدين ترتيب، اتحاد و وحدت، كه رمز موفقيت مسلمانان پيشين بود به نفاق و اختلاف مبدل گشت، در نتيجه، زندگى سعادتمندانه آنان بيك زندگى شقاوت بار تبديل شد، و عظمت ديرين خود را از دست دادند.