بود- پرسيد:
مَنْ خَيْرُ النَّاسِ: «از همه مردم بهتر كيست»؟
پيامبر فرمود: آمَرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ أَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ أَتْقاهُمْ لِلَّهِ وَ أَرْضاهُمْ: «آن كس كه از همه بيشتر امر بمعروف و نهى از منكر كند و آن كس كه از همه پرهيزگارتر باشد و در راه خشنودى خدا از همه بيشتر گام بردارد». «١»
د- در حديث ديگرى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده كه فرمود: «بايد امر به معروف و نهى از منكر كنيد و گر نه خداوند ستمگرى را بر شما مسلط مى‌كند كه نه به پيران احترام مى‌گذارد، و نه به خردسالان رحم مى‌كند.
نيكان و صالحان شما دعا مى‌كنند ولى مستجاب نمى‌شود و از خداوند يارى مى‌طلبند اما خدا به آنها كمك نمى‌كند و حتى توبه مى‌كنند و خدا از گناهانشان در نمى‌گذرد». «٢»
اينها همه واكنش طبيعى اعمال جمعيتى است كه اين وظيفه بزرگ اجتماعى را تعطيل كنند؛ زيرا بدون نظارت عمومى، جريان امور از دست نيكان خارج مى‌شود، و بدان ميدان اجتماع را تسخير مى‌كنند، و اين كه در حديث فوق مى‌فرمايد حتى توبه آنها قبول نمى‌شود به خاطر آن است كه توبه با ادامه سكوت آنها در برابر مفاسد، مفهوم صحيحى ندارد مگر اين كه در برنامه خود تجديد نظر كنند.
ه- على عليه السلام مى‌فرمايد: وَ ما أَعْمالُ الْبِرِّ كُلُّها وَ الْجِهادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عِنْدَ الأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْيِ عَنِ الْمُنْكَرِ إِلَّا كَنَفْثَةٍ فِي بَحْرٍ لُجِّىٍّ: «تمام كارهاى نيك و حتى جهاد در راه خدا در برابر امر بمعروف و نهى از منكر چون آب دهان