بعضى از مفسران شأن نزول‌هاى ديگرى نيز در ذيل اين آيه نقل كرده‌اند كه نشان مى‌دهد، بعضى از تازه مسلمان‌ها، طبق عادت زمان جاهليت، در آغاز اسلام داورى‌هاى خود را نزد دانشمندان يهود، و يا كاهنان مى‌بردند، آيه فوق نازل شد و شديداً آنها را نهى كرد. «١»
تفسير:
حكومت طاغوت
آيه فوق در واقع مكمل آيه گذشته است؛ زيرا آيه پيش، مؤمنان را به اطاعت فرمان خدا، پيامبر و اولوا الامر و به داورى طلبيدن كتاب و سنت دعوت مى‌نمود و اين آيه از اطاعت، پيروى و داورى طاغوت، نهى مى‌نمايد.
آيه فوق، مسلمانانى را كه براى داورى به نزد حكام مى‌رفتند ملامت مى‌كند، و مى‌فرمايد:
«اى پيامبر! آيا نمى‌بينى كسانى كه خود را مسلمان مى‌پندارند و مى‌گويند: به تمام كتب آسمانى كه بر تو و انبياء پيشين نازل شده است، ايمان آورديم، در عين حال داورى‌هاى خود را به نزد طاغوت مى‌برند، در حالى كه به آنها دستور داده شده: هرگز فرمان طاغوت را نبرند»؟! «أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُريدُونَ أَنْ يَتَحاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَ قَدْ أُمِرُوا أَنْ يَكْفُرُوا بِهِ».
همان طور كه سابقاً هم اشاره كرده‌ايم، «طاغوت» از ماده «طغيان» است و