٦٠ أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُريدُونَ أَنْ يَتَحاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَ قَدْ أُمِرُوا أَنْ يَكْفُرُوا بِهِ وَ يُريدُ الشَّيْطانُ أَنْ يُضِلَّهُمْ ضَلالًا بَعيداً
ترجمه:
٦٠- آيا نديدى كسانى را كه گمان مى‌كنند به آنچه (از كتاب‌هاى آسمانى كه) بر تو و به آنچه پيش از تو نازل شده، ايمان آورده‌اند، ولى مى‌خواهند براى داورى نزد طاغوت و حكّام باطل بروند؟! با اين كه به آنها دستور داده شده كه به طاغوت كافر شوند. اما شيطان مى‌خواهد آنان را گمراه كند. و به بيراهه‌هاى دور دستى بيفكند.
شأن نزول:
يكى از يهوديان «مدينه» با يكى از مسلمانان منافق اختلافى داشت، بنا را بر اين گذاشتند كه يك نفر را به عنوان داور در ميان خود انتخاب كنند.
مرد يهودى چون به عدالت و بى نظرى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله اطمينان داشت گفت: من به داورى پيامبر صلى الله عليه و آله شما راضيم.
ولى مرد منافق يكى از بزرگان يهود به نام «كعب بن اشرف» را انتخاب كرد؛ زيرا مى‌دانست مى‌تواند با هديه، نظر او را به سوى خود جلب كند، و به اين ترتيب، با داورى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله مخالفت كرد، آيه شريفه نازل شد و چنين افرادى را شديداً سرزنش كرد. «١»