٥٣ أَمْ لَهُمْ نَصيبٌ مِنَ الْمُلْكِ فَإِذاً لا يُؤْتُونَ النَّاسَ نَقيراً
٥٤ أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى‌ ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظيماً
٥٥ فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ صَدَّ عَنْهُ وَ كَفى‌ بِجَهَنَّمَ سَعيراً
ترجمه:
٥٣- آيا آنها (يهود) سهمى در حكومت دارند؟! در حالى كه اگر چنين بود، كمترين حق را به مردم نمى‌دادند.
٥٤- يا اين كه نسبت به مردم (پيامبر و خاندانش)، بر آنچه خدا از فضلش به آنان بخشيده، حسد مى‌ورزند؟! ما به آل ابراهيم، كتاب و حكمت داديم؛ و حكومت عظيمى در اختيار آنها (پيامبران بنى اسرائيل) قرار داديم.
٥٥- ولى جمعى از آنها به آن ايمان آوردند؛ و جمعى ايجاد مانع در راه آن نمودند. و شعله فروزان آتش دوزخ، (براى آنها) كافى است!
تفسير:
حسادت با خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله
در تفسير دو آيه گذشته گفته شد: يهود به خاطر جلب توجه بت‌پرستان «مكّه» گواهى دادند كه: بت‌پرستى قريش از خداپرستى مسلمانان بهتر است! و حتى خود آنان در مقابل بت‌ها سجده كردند!
در آيات مورد بحث، اين نكته يادآورى شده كه قضاوت آنان به دو دليل