مسلمانان راستين در آغاز دعوت پيامبر صلى الله عليه و آله براى اين كه خوب‌تر و بهتر سخنان او را بشنوند و به دل بسپارند در برابر پيامبر صلى الله عليه و آله اين جمله را مى‌گفتند.
ولى اين دسته از يهود اين جمله را دستاويز قرار داده و آن را مقابل آن حضرت، تكرار مى‌كردند و منظورشان معنى عبرى اين جمله كه «بشنو كه هرگز نشنوى» بود، و يا معنى ديگر عربى آن را يعنى «ما را تحميق كن»! اراده مى‌كردند. «١» اشاره به اين كه كار پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله- العياذ باللَّه- تحميق و اغفال كردن مردم بوده است. «٢»
تمام اينها به منظور آن بود كه: با زبان خود حقايق را از محور اصلى بگردانند و در آئين حق طعن زنند، مى‌فرمايد: «تا با زبان خود حقايق را بگردانند و در آئين خدا طعنه زنند» «وَ راعِنا لَيّاً بِأَلْسِنَتِهِمْ وَ طَعْناً فِي الدِّينِ».
«لَىّ» (بر وزن حىّ) به معنى تابيدن طناب و مانند آن و به معنى تغيير و تحريف نيز آمده است.
اگر آنها به جاى اين همه لجاجت و دشمنى با حق، و جسارت و بى ادبى، راه راست را پيش مى‌گرفتند، برايشان بهتر بود، لذا مى‌فرمايد: «اما اگر مى‌گفتند:
ما كلام خدا را شنيديم و از در اطاعت درآمديم، سخنان ما را بشنو و ما را مراعات كن و به ما مهلت بده (تا حقايق را كاملًا درك كنيم) به نفع آنها بود و با عدالت و منطق و ادب كاملًا تطبيق داشت» «وَ لَوْ أَنَّهُمْ قالُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا وَ اسْمَعْ وَ انْظُرْنا لَكانَ خَيْراً لَهُمْ وَ أَقْوَمَ».