سخنان را از محل خود تحريف مى‌نمايند» «مِنَ الَّذينَ هادُوا يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَواضِعِهِ».
اين تحريف، ممكن است جنبه لفظى داشته باشد و يا جنبه معنوى و عملى، اما جمله‌هاى بعد مى‌رساند كه منظور از تحريف در اينجا همان تحريف لفظى و تغيير عبارت است؛ زيرا آنها مى‌گويند: «ما شنيديم و مخالفت كرديم»! «وَ يَقُولُونَ سَمِعْنا وَ عَصَيْنا».
يعنى به جاى اين كه بگويند: سَمِعْنا وَ أَطَعْنا: «شنيديم و فرمانبرداريم» مى‌گويند: شنيديم و مخالفيم، و اين درست به سخن كسانى مى‌ماند كه گاهى از روى تمسخر و استهزاء مى‌گويند: «از شما گفتن و از ما گوش نكردن»! جمله‌هاى ديگر آيه نيز شاهد اين گفتار است.
بعد از آن، به قسمت ديگرى از سخنان عداوت‌آميز و آميخته با جسارت و بى ادبى آنها اشاره كرده، مى‌گويد: آنها مى‌گويند: «بشنو كه هرگز نشنوى»! «وَ اسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ».
و به اين ترتيب، آنها براى نگهدارى يك عده از همه جا بى‌خبر، علاوه بر تحريف حقايق و خيانت در ابلاغ كتب آسمانى- كه سرمايه اصلى نجات قوم و ملت آنها از چنگال ستمگرانى همچون فرعون را تشكيل مى‌داد به حربه ناجوانمردانه استهزاء و سخريه كه حربه افراد خودخواه و مغرور و لجوج است متوسل مى‌شدند.
و گاهى علاوه بر همه اينها از جمله‌هائى كه مسلمانان پاكدل در برابر پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌گفتند، سوء استفاده كرده و آن جمله‌ها را با معانى ديگرى به عنوان تكميل سخريه‌هاى خود، به كار مى‌بردند، مانند جمله «راعِنا» كه به معنى «ما را مراعات كن و به ما مهلت بده» بود.