٣٧ الَّذينَ يَبْخَلُونَ وَ يَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَ يَكْتُمُونَ ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ أَعْتَدْنا لِلْكافِرينَ عَذاباً مُهيناً
٣٨ وَ الَّذينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ رِئاءَ النَّاسِ وَ لا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ لا بِالْيَوْمِ الآْخِرِ وَ مَنْ يَكُنِ الشَّيْطانُ لَهُ قَريناً فَساءَ قَريناً
٣٩ وَ ما ذا عَلَيْهِمْ لَوْ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الآْخِرِ وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللَّهُ وَ كانَ اللَّهُ بِهِمْ عَليماً
ترجمه:
٣٧- آنها كسانى هستند كه بخل مى‌ورزند، و مردم را به بخل دعوت مى‌كنند، و آنچه را كه خداوند از فضل (و رحمت) خود به آنها داده، كتمان مى‌نمايند. (اين عمل در حقيقت از كفرشان سرچشمه گرفته؛) و ما براى كافران، عذاب خوار كننده‌اى آماده كرده‌ايم.
٣٨- و آنها كسانى هستند كه اموال خود را براى نشان دادن به مردم انفاق مى‌كنند، و ايمان به خداو و روز بازپسين ندارند؛ (چرا كه شيطان، رفيق و همنشين آنهاست؛) و كسى كه شيطان قرين او باشد، بد همنشين و قرينى است.
٣٩- چه مى‌شد اگر آنها به خدا و روز بازپسين ايمان مى‌آوردند، و از آنچه خدا به آنان روزى داده، (در راه او) انفاق مى‌كردند؟! و خداوند (از اعمال و نيات) آنها آگاه است.
تفسير:
انفاق‌هاى ريائى و الهى
اين آيه در حقيقت، دنباله آيات پيش و اشاره به افراد متكبر و خودخواه