مسلمانان را نيز شامل مى‌شود. (مگر آنهائى كه با مسلمانان سر جنگ داشته باشند).
«حق جوار» در اسلام به قدرى اهميت دارد كه در وصاياى معروف امير مؤمنان عليه السلام مى‌خوانيم: ما زالَ (رَسُولُ اللَّهِ) يُوصِى بِهِمْ حَتّى‌ ظَنَنَّا انَّهُ سَيُوَرِّثُهُمْ: «آن قدر پيامبر صلى الله عليه و آله درباره آنها سفارش كرد، كه ما فكر كرديم شايد دستور دهد همسايگان از يكديگر ارث ببرند». «١»
اين حديث در منابع معروف اهل تسنن نيز آمده است، در تفسير «المنار» و تفسير «قرطبى» از «بخارى» نيز همين مضمون از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل شده است. «٢»
در حديث ديگرى از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل شده كه: در يكى از روزها سه بار فرمود: وِ اللَّهِ لا يُؤْمِنُ: «به خدا سوگند چنين كسى ايمان ندارد ...».
يكى پرسيد: چه كسى؟! پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: أَلَّذِى لا يَأْمَنُ جارُهُ بَوائِقَهُ: «كسى كه همسايه او از مزاحمت او در امان نيست»! «٣»
و باز در حديث ديگرى مى‌خوانيم كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: مَنْ كانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيُحْسِنْ الى‌ جارِهِ: «كسى كه ايمان به خدا و روز رستاخيز دارد بايد به همسايگان خود نيكى كند». «٤»