حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْها» اماخداوند شما را نجات داد و از اين پرتگاه به نقطه امن و امانى كه همان نقطه برادرى و محبت بود رهنمون ساخت.
«شفا» در اصل لغت به «كناره چاه» و يا خندق و مانند آن گويند، و شايد اطلاق «شفه» بر «لب» نيز به همين مناسبت باشد، و همچنين استعمال اين كلمه در بهبودى از بيمارى نيز به خاطر آن است كه انسان در كناره «سلامت و تندرستى» قرار مى‌گيرد.
در اين كه منظور از «نار» در آيه، آتش دوزخ است يا آتش‌هاى اين جهان؟
در ميان مفسران گفتگو است، ولى با توجه به مجموع آيه، چنين به نظر مى‌رسد:
«نار» كنايه از جنگ‌ها و نزاع‌هائى بوده كه هر لحظه در دوران جاهليت به بهانه‌اى در ميان اعراب شعله‌ور مى‌شده، قرآن مجيد با اين جمله اوضاع خطرناك عصر جاهليت را منعكس مى‌سازد كه هر لحظه خطر جنگ و خونريزى آنها را تهديد مى‌كرد و خداوند در پرتو نور اسلام آنها را از آن وضع نجات داد و مسلماً با نجات يافتن از وضع خطرناك گذشته از آتش سوزان دوزخ نيز نجات يافتند.
در پايان آيه براى تأكيد بيشتر مى‌فرمايد: «خداوند اين چنين آيات خود را روشن مى‌سازد تا هدايت شويد» «كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آياتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ».
بنابراين، هدف نهائى هدايت و نجات شما است و چون پاى منافع و سرنوشت شما در ميان است بايد به آنچه گفته شد اهميت فراوان دهيد.
***
نكته‌ها:
١- تعبير به حبل اللَّه براى چيست؟
جالب اين كه از اين امور به «حبل اللَّه» تعبير شده، در واقع اشاره به يك حقيقت است، كه انسان در شرائط عادى و بدون داشتن مربى و راهنما، در قعر