تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٧
شما بهتر است؟ يا آزادى و بىبندوبارى توأم با آلودگى و نكبت و انحطاط؟!
اين آيات، در حقيقت به افرادى كه در عصر و زمان ما نيز به قوانين مذهبى- مخصوصاً در زمينه مسائل جنسى- ايراد مىكنند، پاسخ مىگويد، كه اين آزادىهاى بىقيد و شرط، سرابى بيش نيست، و نتيجه آن، انحراف عظيم از مسير خوشبختى، تكامل انسانى و گرفتار شدن در بيراههها و پرتگاهها است كه نمونههاى زيادى از آن را با چشم خودمان به شكل متلاشى شدن خانوادهها، انواع جنايات جنسى، فرزندان نامشروع جنايت پيشه و انواع بيمارىهاى آميزشى و ناراحتىهاى روانى، مشاهده مىكنيم.
***
سپس در آخرين آيه مىفرمايد: «حكم سابق درباره آزادى ازدواج با كنيزان تحت شرائط معين، در حقيقت يك نوع تخفيف و توسعه محسوب مىشود» «يُريدُ اللَّهُ أَنْ يُخَفِّفَ عَنْكُمْ».
و در بيان علت آن مىفرمايد: «زيرا انسان ضعيف آفريده شده» «وَ خُلِقَ الإِنْسانُ ضَعيفاً».
و در برابر طوفان غرائز گوناگون كه از هر سو به او حملهور مىشود، بايد طرق مشروعى براى ارضاى غرائز به او ارائه شود، تا بتواند خود را از انحراف حفظ كند.
***