آورده است، مفيد به نظر مى‌رسد:
او پس از ذكر طرح يكى از قضات محاكم جوانان به نام «بن بى ليندسى» در مورد «زناشوئى دوستانه» يا زناشوئى آزمايشى چنين مى‌نويسد:
«طبق طرح «ليندسى»، جوانان بايد قادر باشند در يك نوع زناشوئى جديد وارد شوند كه با زناشوئى‌هاى معمولى (دائم) از سه جهت تفاوت دارد:
نخست اين كه: طرفين قصد بچه‌دار شدن نداشته باشند، از اينرو بايد بهترين طرق پيشگيرى از باردارى را به آنها بياموزند.
ديگر اين كه: جدائى آنها به آسانى صورت پذيرد.
و سوم اين كه: پس از طلاق، زن هيچگونه حق نفقه نداشته باشد».
«راسل» بعد از ذكر پيشنهاد «ليندسى» كه خلاصه آن در بالا بيان شد، چنين مى‌گويد: «من تصور مى‌كنم: اگر چنين امرى به تصويب قانونى برسد، گروه كثيرى از جوانان از جمله دانشجويان دانشگاه‌ها تن به ازدواج موقت بدهند و در يك زندگى مشترك موقتى پاى بگذارند، زندگى كه متضمن آزادى است و رها از بسيارى نابسامانى‌ها و روابط جنسى پر هرج و مرج فعلى مى‌باشد». «١»
همان طور كه ملاحظه مى‌كنيد: طرح فوق درباره ازدواج موقت از جهات زيادى همانند طرح اسلام است، منتها شرائط و خصوصياتى كه اسلام براى ازدواج موقت آورده از جهات زيادى روشن‌تر و كامل‌تر است. در ازدواج موقت اسلامى، هم جلوگيرى از فرزند كاملًا بى‌مانع است، هم جدا شدن آسان و هم نفقه واجب نيست.
***