تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٨
«قرآن مجيد در اين باره نازل شده، آنجا كه مىفرمايد: فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ ...». «١»
و نيز از امام باقر عليه السلام نقل شده كه: در پاسخ شخصى به نام «عبداللَّه بن عمير ليثى» در مورد «متعه» فرمود: أَحَلَّهَا اللَّهُ فِى كِتابِهِ وَ عَلى لِسانِ نَبِيِّهِ فَهِىَ حَلالٌ الى يَوْمِ الْقِيامَةِ: «خداوند آن را در قرآن و بر زبان پيامبرش حلال كرده است و تا روز قيامت حلال مىباشد». «٢»
***
٢- آيا حكم ازدواج موقت نسخ شده است؟!
اتفاق عموم علماى اسلام، بلكه ضرورت دين بر اين است كه: ازدواج موقت در آغاز اسلام مشروع بوده، و گفتگو درباره دلالت آيه فوق بر مشروعيت متعه هيچ گونه منافاتى با مسلّم بودن اصل حكم ندارد.
حتى مسلمانان در آغاز اسلام به آن عمل كردهاند و جمله معروفى كه از «عمر» نقل شده: مُتْعَتانِ كانَتا عَلى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ وَ أَنَا مُحَرِّمُهُما وَ مُعاقِبٌ عَلَيْهِما مُتْعَةُ النِّساءِ وَ مُتْعَةُ الْحَجِّ:
«دو متعه در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله بود كه من آنها را حرام كردم و بر آنها مجازات مىكنم، متعه زنان و متعه تمتع» «٣» (كه نوع خاصى از حج است) دليل روشنى بر