٢٤ وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ النِّساءِ إِلَّا ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ كِتابَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ أُحِلَّ لَكُمْ ما وَراءَ ذلِكُمْ أَنْ تَبْتَغُوا بِأَمْوالِكُمْ مُحْصِنينَ غَيْرَ مُسافِحينَ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَريضَةً وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ فيما تَراضَيْتُمْ بِهِ مِنْ بَعْدِ الْفَريضَةِ إِنَّ اللَّهَ كانَ عَليماً حَكيماً
ترجمه:
٢٤- و زنان شوهردار (بر شما حرام است؛) مگر آنها را كه (از راه اسارت) مالك شده‌ايد؛ (زيرا اسارت آنها در حكم طلاق است؛) اينها احكامى است كه خداوند بر شما مقرر داشته است. اما زنان ديگر غير از اينها (كه گفته شد،) براى شما حلال است كه با اموال خود، آنان را اختيار كنيد؛ در حالى كه پاكدامن باشيد و از زنا، خوددارى نمائيد. و زنانى را كه متعه (ازدواج موقت) مى‌كنيد، واجب است مهر آنها را بپردازيد. و گناهى بر شما نيست در آنچه بعد از تعيين مهر، با يكديگر توافق كرده‌ايد. (بعداً مى‌توانيد با توافق، آن را كم يا زياد كنيد) خداوند، دانا و حكيم است.
تفسير:
ازدواج با زنان همسردار حرام است
اين آيه، بحث آيه گذشته را درباره زنانى كه ازدواج با آنها حرام است دنبال مى‌كند، و اضافه مى‌نمايد: «ازدواج و آميزش جنسى با زنان شوهردار نيز، حرام است» «وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ النِّساءِ».