نداشتند، به خاطر سنگين بودن مهر، حاضر به طلاق آنها نمى‌شدند، و آنها را تحت فشار قرار مى‌دادند تا مهرشان را ببخشند و طلاق گيرند. «١»
جمعى از مفسران براى آيه فوق شأن نزول ديگرى نقل كرده، كه متناسب با اين آيه نيست، بلكه متناسب با آيه ٢٢ است كه ما آن را به خواست خدا در ذيل همان آيه خواهيم آورد.
تفسير:
باز هم دفاع از حقوق زنان
در آغاز سوره گفتيم آيات اين سوره با بسيارى از اعمال نارواى دوران جاهليت مبارزه مى‌كند، آيه مورد بحث به چند عادت ناپسند آن دوران اشاره كرده و به مسلمانان هشدار داده كه آلوده آنها نشوند:
از جمله همان طور كه در شأن نزول گفته شد، يكى از رفتارهاى ظالمانه مردان، در دوران جاهليت اين بود كه با زنان ثروتمندى كه از زيبائى بهره‌اى نداشتند ازدواج مى‌كردند، سپس آنها را به حال خود وامى‌گذاردند، نه آنها را طلاق مى‌دادند و نه همچون يك همسر با آنها رفتار مى‌نمودند، به اميد اين كه مرگشان فرا رسد و اموالشان را تملك كنند، مى‌فرمايد: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! براى شما حلال نيست كه از زنان از روى اكراه و ايجاد ناراحتى، ارث ببريد» «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَرِثُوا النِّساءَ كَرْهاً».
و به اين ترتيب، عمل فوق را محكوم ساخته است.
و يكى ديگر از عادات نكوهيده آنها اين بود كه زنان را با وسائل گوناگون،