١٣ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الأَنْهارُ خالِدينَ فيها وَ ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظيمُ
١٤ وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَتَعَدَّ حُدُودَهُ يُدْخِلْهُ ناراً خالِداً فيها وَ لَهُ عَذابٌ مُهينٌ
ترجمه:
١٣- اينها مرزهاى الهى است؛ و هر كس خدا و پيامبرش را اطاعت كند، (و قوانين او را محترم بشمرد،) خداوند وى را در باغ‌هائى از بهشت وارد مى‌كند كه همواره، آب از زير درختانش جارى است؛ جاودانه در آن مى‌مانند؛ و اين، پيروزى بزرگى است!
١٤- و آن كس كه نافرمانى خدا و پيامبرش را كند و از مرزهاى او تجاوز نمايد، او را در آتشى وارد مى‌كند كه جاودانه در آن خواهد ماند؛ و براى او مجازات خوار كننده‌اى است.
تفسير:
مرزهاى الهى
به دنبال بحثى كه در آيات گذشته درباره قوانين ارث گذشت، در اين آيات از اين قوانين به عنوان حدود و مرزهاى الهى ياد كرده، مى‌فرمايد: «اينها حدود و مرزهاى الهى است» «تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ».
كه عبور و تجاوز از آنها ممنوع است، و آنها كه از حريم آن بگذرند، و تجاوز كنند، گناهكار و مجرم شناخته مى‌شوند.