د- امنيت كامل (وَ مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً)
ابراهيم عليه السلام بعد از بناى خانه كعبه امنيت شهر «مكّه» را از خداوند درخواست نموده، گفت: رَبِّ اجْعَلْ هذَا الْبَلَدَ آمِناً: «خداوندا! اين سرزمين را سرزمين امن و امانى قرار بده». «١»
خداوند دعاى ابراهيم عليه السلام را اجابت كرد و آن را يك مركز امن قرار داد كه هم مايه آرامش روح و امنيت اجتماع مردمى است كه به آن مى‌آيند و از آن الهام مى‌گيرند و هم از نظر قوانين مذهبى، امنيت آن، چنان محترم شمرده شده كه هر گونه جنگ و مبارزه در آن ممنوع است.
مخصوصاً در اسلام «كعبه» به عنوان يك مأمن و پناهگاه شناخته شده، و حتى حيوانات اين سرزمين از هر نظر بايد در امنيت باشند و كسى مزاحم آنها نشود، افراد انسانى كه به آن پناه مى‌برند نيز در امان هستند حتى اگر قاتل و جانى باشند نمى‌توان متعرض آنها شد.
ولى براى اين كه اين احترام خاص خانه كعبه مورد سوء استفاده قرار نگيرد، و حق مظلومان پايمال نگردد، اگر افراد جنايت‌كار و مجرمى به- آن پناهنده شوند دستور داده شده: آنها را از نظر آب و غذا در مضيقه قرار دهند، تا مجبور گردند آنجا را ترك گويند، و آنها را به كيفر برسانند.
***