نمى‌خورند، بايد اموالشان را به دستشان سپرد، و گر نه با تربيت و پرورش‌هاى مستمر بايد آنها را چنان آماده كرد كه بتوانند در آينده، زمام زندگى خود را به دست گيرند.
***
٢- تعبير به «اذا بَلَغُوا النِّكاحَ» اشاره به اين است كه: آنها به سر حدى برسند كه قدرت بر ازدواج داشته باشند، و روشن است كسى كه قدرت بر ازدواج دارد، قدرت بر تشكيل خانواده خواهد داشت، و چنان كسى بدون سرمايه نمى‌تواند به اهداف خود برسد.
بنابراين، آغاز زندگى زناشوئى با آغاز زندگى اقتصادى مستقل همراه است، و به عبارت ديگر، ثروت آنها موقعى به دست‌شان داده مى‌شود كه هم به بلوغ جسمى برسند و نياز آنها به مال شديد شود، و هم بلوغ فكرى پيدا كنند و توانائى براى حفظ مال داشته باشند.
***
٣- تعبير به «آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً» اشاره به اين است كه رشد آنها كاملًا مسلّم شود؛ زيرا «آنَسْتُمْ» از ماده «ايناس» به معنى مشاهده و رؤيت مى‌باشد، و اين ماده از ماده «انسان» كه يكى از معانى آن مردمك چشم است گرفته شده (در حقيقت ما هنگام رؤيت و مشاهده از «انسان»، يعنى مردمك چشم خود مدد مى‌گيريم و به همين جهت از مشاهده كردن به «ايناس» تعبير شده است).
***