تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٥
يكى از دندههاى آدم، شديداً تكذيب شده و تصريح گرديده كه حوا از باقى مانده خاك آدم آفريده شده است. «١»
سپس در جمله بعد مىفرمايد: «خداوند از آدم و همسرش، مردان و زنان فراوانى به وجود آورد» «وَ بَثَّ مِنْهُما رِجالًا كَثيراً وَ نِساءً».
از اين تعبير استفاده مىشود: تكثير نسل فرزندان آدم تنها از طريق آدم و همسرش صورت گرفته است و موجود ثالثى در آن دخالت نداشته است.
سپس به خاطر اهميتى كه تقوا در ساختن زير بناى يك جامعه سالم دارد، مجدداً در ذيل آيه، مردم را به پرهيزكارى و تقوا دعوت مىكند، منتهى در اينجا جملهاى به آن اضافه كرده، مىفرمايد: «از خدائى بپرهيزيد كه در نظر شما عظمت دارد و به هنگامى كه مىخواهيد چيزى از ديگرى طلب كنيد نام او را مىبريد» «وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذي تَسائَلُونَ بِهِ». «٢»
آن گاه مىافزايد: «از خويشاوندان خود (و قطع پيوند آنها) بپرهيزيد» «وَ الأَرْحامَ».
قابل ذكر است كه كلمه «وَ الأَرْحامَ» عطف بر «اللَّه» است، و لذا در قرائت معروف، منصوب خوانده شده است، بنابراين معنى آن چنين مىشود: «وَ اتَّقُوا الأَرْحامَ».
به هر حال، ذكر اين موضوع در اينجا:
اوّلًا- نشانه اهميت فوقالعادهاى است كه قرآن براى صله رحم قائل شده، تا