احتمال اين كه منظور وحدت نوعى بوده باشد از ظاهر آيه بسيار دور است.
و در جمله بعد مى‌فرمايد: «همسر او را از جنس او خلق كرد» «وَ خَلَقَ مِنْها زَوْجَها».
بعضى از مفسران از اين تعبير، چنين فهميده‌اند كه: همسر آدم، «حوّا» از بدن آدم آفريده شده، و پاره‌اى از روايات غير معتبر را كه مى‌گويد: «حوا از يكى از دنده‌هاى آدم آفريده شده» «١»
شاهد بر آن گرفته‌اند.
در فصل دوم از «سفر تكوين» تورات نيز به اين معنى تصريح شده است. «٢»
ولى با توجه به ساير آيات قرآن هر گونه ابهامى از تفسير اين آيه برداشته مى‌شود و معلوم مى‌شود: منظور از آن اين است كه خداوند همسر او را از جنس او (جنس بشر) آفريد.
در آيه ٢١ سوره «روم» مى‌خوانيم: وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً لِتَسْكُنُوا الَيْها: «از نشانه‌هاى قدرت خدا اين است كه همسران شما را از جنس شما آفريد تا به وسيله آنها آرامش بيابيد».
و در آيه ٧٢ سوره «نحل» مى‌فرمايد: وَ اللَّهُ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً: «خداوند همسران شما را از جنس شما قرار داد».
روشن است كه در اين آيات مى‌خوانيم: «همسران شما را از شما قرار داد» معنى آن اين است كه از جنس شما قرار داد، نه از اعضاى بدن شما.
و طبق روايتى كه از امام باقر عليه السلام در تفسير «عياشى» نقل شده، خلقت حوا از