تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١
فرمود: به كتاب خدا.
پرسيد: به كجاى كلام الهى؟
فرمود: به اين آيه: إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذي بِبَكَّةَ مُبارَكاً؛ زيرا خداوند مىگويد: «نخستين خانهاى كه براى مردمان ساخته شد، خانه كعبه بود».
بنابراين، اگر آنها پيش از بناى كعبه خانه ساخته بودند اطراف خانه كعبه مال آنها بود، ولى اگر خانه كعبه مقدم بوده، اين حريم (تا آنجا كه مورد نياز زائران خانه خداست) متعلق به كعبه است!
منصور دستور داد آنها را حاضر ساختند و به همين سخن در برابر آنها استدلال كرد، آنان در پاسخ فرو ماندند و گفتند: هر طور مايل باشى موافق خواهيم بود. «١»
باز در همان تفسير نقل شده كه نظير اين حادثه در زمان «مهدى عباسى» تكرار شد.
مهدى از فقهاى وقت سؤال كرد، همه گفتند: اگر مالكان خانهها راضى نباشند ملك غصبى را نمىتوان داخل مسجد الحرام كرد.
على بن يقطين اجازه خواست تا اين مسأله را از موسى بن جعفر عليه السلام سؤال كند.
مهدى به والى «مدينه» نوشت حل اين مشكل را از امام موسى بن جعفر عليه السلام بخواهد.
حضرت فرمود: بنويس «بسم اللَّه الرحمن الرحيم.
اگر خانه كعبه اول بنا شده و آن گاه مردم در كنار آن فرود آمدهاند فضاى