صف كشيده‌اند و از حمله آنها به افرادى كه قدرت دفاع از خود ندارند جلوگيرى مى‌كنند». «١»
در ذيل اين حديث، مقام و موقعيت آنها، برتر و بالاتر از افسران و مرزدارانى كه در برابر هجوم دشمنان اسلام پيكار مى‌كنند شمرده شده است و اين به خاطر آن است كه آنها نگهبانان عقائد و فرهنگ اسلامند در حالى كه اينها حافظ مرزهاى جغرافيائى هستند.
مسلماً ملتى كه مرزهاى عقيده‌اى و فرهنگى او، مورد حملات دشمن قرار گيرد و نتواند به خوبى از آن دفاع كند در مدت كوتاهى از نظر سياسى و نظامى نيز شكست خواهد خورد.
٤- بالاخره، آخرين دستور كه همچون چترى بر همه دستورات سابق سايه مى‌افكند، دستور به پرهيزكارى است، مى‌فرمايد: «تقواى الهى پيشه كنيد» «وَ اتَّقُوا اللَّهَ».
«استقامت»، «مصابره» و «مرابطه»، بايد آميخته با تقوا و پرهيزكارى باشد و از هر گونه خودخواهى و رياكارى و اغراض شخصى به دور گردد.
در پايان آيه مى‌فرمايد: «شما در سايه به كار بستن اين چهار دستور، مى‌توانيد رستگار شويد و با تخلف از آنها راهى به سوى رستگارى نخواهيد داشت» «لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ».
***